دلگیری هاے عاشقانہ

گاهی وقتا یه حس خیلی بدی میاد میشینه کنارت ...دستشو میندازه دورت ..تمامتو تسخیر میکنه از حس بد و نا امیدی و بغض و گریه !!اون موقع اس که خودتو از عالم و آدم جدا میکنی ... در اتاقتو میبندی،برق اتاقتو خاموش میکنی میشینی کنج اتاقت و زل میزنی به یه نقطه نا مشخص ...بدونِ پلی شدن هیچ آهنگی اشکات فرود میان ... چند دقیقه همینطوری میگذره ولی یهو انگار به خودت میای :(با پشت دست اشکاتو پاک میکنی و همینطوری زل میزنی به اون نقطه نا مشخص و یه پوزخند میزنی به اون حال مزخرف...با خودت زمزمه میکنی آخه دختر مگه چیشده ک اینطوری میکنی؟میدونی چقدر ازون زمان گذشته ؟؟ ازفکرش بیا بیرو دلگیری هاے عاشقانہ...

او حالش خوب است...میخنددقدم میزندقهوه مینوشدموهایش را با حوصله میبافدحتی گاهی به یاد کودکی هایشباب اسفنجی تماشا میکند....مهربان است و پر محبتمانند همیشهاما کسی از شب هایش خبر ندارداز این پهلو آن پهلو شدنش بی خبر استکسی نمیداند تا حوالی چهار صبحیک آهنگ مدام در حال تکرار استگوش هایش خسته شده اند دیگر...چشم هایش هم میسوزندمغزش پر است از صحنه هایی که ماه هاست پاک نمیشوند لعنتی هاکسی نمیداند....او زنده نیستصبح که میشود...باز هم آرام موهایش را میبافد و قهوه اش را در بالکن مینوشد :) دلگیری هاے عاشقانہ...